xiaoshuo

                     กลับมาแว้ววววววววววววววว      ( จำกันได้หรือป่าว)คงจำกัได้ล่ะนะ    ไม่ต้องเขียนไรมาก     เดี๋ยว หมดเวลามาต่อกันเลย

            "ไอหรั่งแก  จะมาขัดข้าทำไมของกำลังขึ้นเลย"คนยิ่งโมโหอยู่ฮึมมมมมมมเย็นไว้ๆเดี๋ยวของขึ้น   (ไม่เจอกันนานมีของเชียวนะ)+(ของมันแน่อยู่แล้วต่อๆๆ)

       "อย่าไปยุ่งกับมันเลย    เสียแรงป่าว"   เสียแรงหรอไม่ต้องห่างไอหรั่ง   เรื่องออกแรงข้าถนัด  ฮึๆ  (มีไรจะบอกนางเอกของเรื่องบ้าพลัง  จบ)      

        "แล้วแกไป  มีเรื่องกับไอนั้นได้งาย"   ห้ามคนอื่นแต่ตัวเองนั้นแหละก่อเรื่อง      

          "ไม่มีไรหรอก   เรื่องของผู้ชายหนะ"   เรื่องของผู้ชายหรอ?ทำไมฉันจะยุ่งไม่ได้ล่ะเพราะฉันก็เป็น...........เฮ้ยเรงเป็นผู้หญิงนี่หว่า    (สับสนทางเพศแล้วใหมล่ะนางเอกตู)

         "นี่แกก็ว่าฉัน....หรอ เออจำไว้เลยนะไอเพื่อนบ้างอนโว้ย"      แกจำไว้เลยฉันไม่ยุ่งก็ได้แต่เอะใจว่าทำไมไอเสื้อขาวรู้จักฉันด้วยงง

            "เออฉันไม่ยุ่งกับแกแล้ว    แต่ฉันยังไม่ได้เครียร์กับไอเสื้อขาวนี่"  ต้องเครียร์  ยังไงก็ต้องเคนียร์เพราะฉันไม่เคยยอมใคร(มุ่งมั่นจังนะแก   หายไปนานไปเก็บความมุงมั่นมาแต่ใหนนะ)

                                                                                                                                                             แล้วฉันกเบนความสนใจไปทางไอเสื้อขาวทันที        สิ่งที่ดิฉันเห็นอยู่นั้นคือ.......................ความว่างเปล่า

มางงงงงงงงปายยยยยยยยยยยหนายยยยยยยยยยยยยยยย(คลั้งแล้วคับนางเอกเรา   คิดเอาละกันว่ามันจะน่ากลัวขนาดใหนสยอง)แล้วฉันก็หันซ้ายหันขวาก็ไม่เจอมันอยู่ดี   แล้วฉัก็หันไปทางไอหรั่ง

       "ไอหรั่งแกเห็นมันป่ะ"  ไอหรั่งส่ายหัวไปมา    ของขึ้นโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยมันไปใหนว่ะฝากไว้ก่อนเถอะ

    เฮ้ยนี่มัน7โมง40แล้วนี่หว่าตายแน่ตู    แล้วฉันก็หันไปทางไอหรั่ง

     "ไอหรั่ง"  หน้าตาไม่ทุกข์ร้อนเลยนะเมิง  จะไปสายยังไม่รู้ตัวอีก

     "แกได้เอาหวานใจแกมาป่ะ"ไอหรั่งพยักหน้า ไร้ความรู้สึกอ้อแล้วหวานใจที่ฉันว่านั้นก็คือ   รถเครื่องคันโปรดของมันนั้นแหละ   มันหวงมากเลยนะมันไม่ให้ใครขี่หรือส้อนท้ายเลยแหละ  ยกเว้นฉันอิอิก็เพื่อนมันนิ

       หมดเวลาล่ะบายคราวหน้าฟ้าใหม่จะมาจร้าติดตามด้วยนะค้าฝากตัวด้วย(อยากเปงนักเขียนอ่ะนะช่วยม่ายได้บายจุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ)+(แหวะ)

                              เซ็งเลยไม่เจอกันนานเนอะ(ตัวเองเซ็งเค้าคงเซ็งไปกับแกหรอก)

               มาๆๆๆๆๆๆมาต่อกันเลยกำลังมันๆมาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

                " ไอๆๆๆๆ    ไอบ้าไอเสื้อขาวนายว่าฉันหรอหะ"จิงๆคะมันว่าหนู(ไม่เจอกันนานอ้อนจังนะ)

            "  ฉันไม่ได้ว่า      เธอซะหน่อยเธอพูดเองนะฉันไม่ได้บอกช่วยไม่ได้เชอะ"  ยังมาเชอะอีกนะ  ไม่ย้อม

     ไม่ยอมๆๆๆๆ  ต้องสู้ค่ะต้องสู้  เยส สู้ตาย

               "ไอบ้าไอๆไอเสื้อขาว ฉันเกลียดแก  ไอบ้าอ้า...."มีเอ็กโค้ด้วย  เอาเข้าไปบ้าไปเลยไม่เจอกันนานเออๆๆๆต่อๆ

                "แก้วไปเถอะ"   เสียงไอหรั่ง   ที่ไม่มีบทพูดมาเป็นชาติไม่ไปกำลังยั้วอย่ามายุ่งยังไงฉันต้องจัดการไอเสื้อขาวนี่ให้ได้ไม่งั้นไม่ไป   ไม่ไปเด็ดขาด  

                                 เฮ้อออออออออออออออออออหมดเวลาสนุกเเล้วซิ(อย่างกับทเลท็อปบี้)

ไปล่ะคราวหน้าต่อกันใหม่นะ

      /แม่ค่าแม่/แม่เค้าไปใหนของเค้าน้าอืมมม*,*เฮ้อไม่เจอก็ไม่เจอไปโรงเรียนดีกว่า       แล้วฉันก็ตะโกนดังๆออกไป/หนูไปโรงเรียนแล้วนะค่ะแม่/

    เฮ้ออออทำไมวันนี้ฉันถึงง่วงนอนยังงี้เนี้ยฮ่าวววววววววเอ๊ะนั้นไรหว่าไปดูดีกว่า    น่าหนุกๆด้วยความอยากรู้อยากเห็นฉันก็เดินไปดูว่าเค้ามุงไรกัน       เฮ้ยคนต่อยกันนี่หว่าหนุกๆแต่ไอคนเสื้อดำที่โดนต่อยนั้นมัน        คุ้นๆว่ะมันใครหว่าเออจำได้แล้วนั้นมันไอหรั่งนี้หว่า(ไอหรั่งคือเพื่อนสนิทของตูเอง*-*)แต่มันไปทำไรอยู่นั้นว่ะ  ตอนเช้าๆอย่างนี้มันไม่น่าจะตื่นนี้หว่า(ตามหลักไอหรั่งมันจะตื่น8โมงหนะ)ต้องเครียร์ๆเพื่อนตูทั้งคนหน่า

พูดแล้วฉันก็ไม่รอช้ารีบกระโจนเข้าไปขั้นกลางไอ2คนนั้นแล้วไอเสื้อขาวนี่ใครอ่ะเออชั่งมันเหอะมันจะเป็นลูกเต้าเหล่าใครก็ชั่งหัวมันแล้วพวกมัน2คนก็พูดพร้อมกันว่า     "แก้ว(ไอเสื้อขาว)/ไอแก้ว(ไอหรั่ง)"ดูมัน

เรียกเพื่อนรักมันดิไม่เพาะเอาซะเลยน้อยใจนะเนี้ยยยฮือออออออออเฮ้ยๆๆๆๆๆๆนี่มันไม่ใช่เวลามาร้องไห้นะเนี้ย       เพื่อนโดนต้อยโว๊ยๆฉันไม่รอช้ารีบปัดความคิดนี้ออกไปทันใด"ไอหรั่งแกมาทำไรที่นี้"   ทำนิ่งๆ

"เอ่อ........อ....อ""เออๆๆๆๆเออไรนักหนาว่ะตอบดิ ..โว๊ย..."มาดเข้มๆฮิฮิ"แล้วแกอ่ะเป็นใครมาทำไรเพื่อนฉัน"

ฉันหันไปฉะไอเสื้อขาว(............)แล้วฉันก็ได้ความเงียบเป็นคำตอบมันเป็นไบ้หรอว่ะ   แต่ไม่น่าใช่นะอืมมมมมมหรือว่าใช่อืมมมมมมมมมไม่เอาดีกว่าคิดมากปวดหัวอิอิ

"เป็นไบ้หรอว่ะถามไม่ตอบ"มันน่าจะเป็นนะ"ไม่ได้เป็นโว๊ย....."โฮตอบทีเจ็บจี๋ดดดถึงขั้วหัวใจ   มันจะกวนทีนเกินไปแล้วนะโว๊ย...ของขึ้นๆฮื้มมมมต้องสวนๆ"ไม่ได้เป็นแล้วทำไมไม่ตอบว่ะ"ว่าเข้าไปๆอิอิ"ทำไม?"เฮอะ

หงอยเลยตูแต่   ต้องสู้ๆสู้โว๊ยยยคำนี้คุ้นๆนะเออไม่ต้องไปสนใจสู้ๆ"ทำไมก็ทำไมไง"    "นี้เธอจะกวนฉันไปให้ได้อะไรขึ้นมาฮะ   ไม่เห็นหรอว่าเค้าทำอะไรกัน"   "ก็เห็นนี่..."     " เห็นแล้วเข้ามา เจือกทำไม"   อ๊ากกกกกกกกกกกกกมันว่าฉันเจือกอ่ะ(มาว่านางเองของเรื่องได้ไงฮะเดี๋ยวตูไม่มีนางเองนิยายนะโว๊ย   ผู้กำกับยิ่งหายากอยู่)    "นี่นายด่าฉันหรอวันนี้นายไม่ได้อยู่เป็นสุขแน่ๆ  ฮื่ม "ของขึ้นอีกแล้ว 

   ตอนนี้ก็ประมาณ7โมงกว่าๆ  ยังพอทันๆทันที่จะตีกับตาเสื้อขาวได้

                       ไว้ต่อกันคราวหน้านะค่าขอเวลานักเขียนก่อนกำลังคิดบทต่อไป    ไปล่ะบาย